Vooral sinds de pandemieperiode is de betrokkenheid van jongeren het onderwerp van heel wat studies. Altruïsme blijft een sterke waarde, maar het gedrag is veranderd: jongeren willen zich inzetten voor zaken die in hun ogen echt iets kunnen veranderen.
Praten over het engagement van jongeren in de Kerk betekent onze referentiepunten ter discussie stellen. Waar ligt het omslagpunt om “geëngageerd” te worden? Voor de één betekent deelnemen aan de eredienst al dat men zich inzet; voor de ander is het de optelsom van de geleverde inzet in jeugdgroepen of zondagsschool. Toewijding heeft meer te maken met een gemoedstoestand dan met een aanzienlijk aantal verdienstelijkheden. Jongeren kunnen de indruk wekken dat ze alles maar op zich laten afkomen, maar dat is niet zo; ze leren, ze kijken, ze observeren de volwassenen in de kerk. Zij zetten de computerschermen en videospelletjes even aan de kant en gaan op zoek naar de zin van hun leven.
Wat als de kerk uiteindelijk niet meer weet hoe ze jongeren moet aanspreken?
De aanpak om jongeren aan te trekken is het onderwerp van aantrekkelijke communicatiecampagnes. Deze gebruiken marketingtechnieken en weten de jongeren in te pakken met hun taalgebruik. Wist je dat heel wat Instagram- of TikTok-pagina’s gerund worden door religieuze mensen die jongeren aanspreken in hun leefwereld?
Sport lijkt ook een fijne manier om jongeren te bereiken. Zo vertelt Franck, voorzitter van de vereniging Sport et Foi Provence, ons hoe hij God ontmoette:
“Ze zeggen dat ouders het eerste rolmodel zijn in de opvoeding van kinderen. Ik kan niet beamen dat mijn ouders het goede voorbeeld voor mij waren… Mijn vader was een gewelddadige en alcoholistische man, mijn moeder kon lezen noch schrijven en kon het huishouden nauwelijks zelf beheren. Laat staan dat ze haar vier kinderen degelijk kon opvoeden. Ik werd aan mijn lot overgelaten, ik zocht zelf naar wat ik nodig had. Ik verkeerde in fout gezelschap en zocht oudere hangjongeren op.
Op een namiddag, ik was amper negen jaar, was ik met mijn foute vrienden op de Canebière om een rivaliserende bende in de buurt uit te dagen tot een handgemeen. In de verte hoorde ik een fanfare lofliederen spelen en zingen waarvan de woorden tot mij doordrongen. Iemand kwam glimlachend naar me toe en sprak me vriendelijk aan. Ik volgde hen naar de kerkzaal en voelde me voor het eerst goed in mijn vel. De liefde van deze mensen maakte iets los in mij. God houdt van je zoals je bent!
Ik ging naar de jeugdactiviteiten, daarna naar de fakkeldragers, de tienerkampen en leerde zelfs een muziekinstrument bespelen. Op mijn zestiende had ik een echte ontmoeting met God! Het was in Chausse dat ik Gods oproep beantwoordde. Ik had berouw over mijn zonden. Jezus kwam in mijn leven en brak de foute stoerheid van mijn hart. Vanaf die dag verliet de haat die mijn leven overheerste en kwam liefde op de voorgrond. In God vond ik mijn eigenheid, de reden van bestaan, de zin van mijn leven!
Je geloof beleven via de sport
Op zeer jonge leeftijd begon ik met sporten; eerst werd ik hardloper. Ik rende weg van de haat die in mij zat. Toen begon ik met voetballen. Voetbal kwam in mijn leven en hielp me mijn identiteit te zoeken via het spel. Het gaf me een goed gevoel en ik zette mijn gewelddadigheid om in faire vechtlust op het veld. Ik vond in de sport een gemoedstoestand om waarden aan te leren van wederzijdse hulp, solidariteit, zelfbeheersing… Waarden die God, mijn dagelijkse coach, mij leert door de Bijbel. Mijn passie voor sport stel ik ten dienste van God en met een gelijkgezinde vriend heb ik een christelijke sportvereniging opgericht: Sport et Foi. 2
Cécile Clément
- Centrum van de Leger des Heils vakantie in de Cévennes.
- https://sportetfoifrance.org/sport-et-foi-provence/
